HAYAT

Adım Mavi...

Tue, 18 Mar 2008 16:52:00 +0200

Mavileri düşünün gökyüzünde bulutların sığınağı olan… Okyanuslar kadar berrak bazen açık bazense hayat kadar koyu… Adım mavi dedim maviler kadar özgürlüktü düşlediğim… Bazen açık maviliklerde gezinmek bazende koyu mavilerde gölgelenmek… İşte hepsi bu… Deniz kenarına kıyısı olan küçük bir kasabada okudum. Kafam hep bozulduğunda,kendimi mutsuz hissettiğimde, yalnız kalmaya ihtiyacım olduğunda denizin maviliklerine atardım kendimi. Güneşin batışını seyrederdim… Ne yorgunluğum kalırdı ne mutsuzluğum… En büyük aşklara şahit olmuş deniz beni bir evlat gibi ağırlardı. Karadeniz bu biraz hrçın olacak ya dalgalarını vururdu kıyıya… Ben hiç ürpermezdim. Bende çoğu insan gibi yapımı denizin maviliklerinden aldığımı düşünürdüm…. Ne saçmalıyor demeyin sakın… Deniz her zaman hırçın değildir bende öyle her zaman hırçın değilim… Bazen kıpırtısız bir hayat bazen de dalgalarla boğuşan hatta denizin sularına kendini teslim eden boğulmayı bekleyen bir can büyüttüm… Gelelim ada kısmına… Adalar denizin ortasında yalnızdır… Bende öyleyim çevremde ne kadar insan olsa da hep yalnız kalmışımdır… Bir ada gibi… Gelen geçen muhakkak olmuştur ama insanın bir kabuğu vardır ya içine dönük işte o kabuğu kıramadım belki de kırmak istemedim… Ben her zaman mavilikler içinde ama hep yalnız gölgeler içninde yaşıyorum… Mutlu muyum??? Eh işte yuvarlanıp gidiyoruz. Benim sevinçlerimde hüzünlerim de anlıktır… Belli olmaz yani… Adımın geri kalanı ise çocukluğumun geçtiği güneşiyle ısındığım güzel şehrim KOCAELİ diğer kod ise atalarımın geldiği her zaman gurur duyduğum kanımda deli laz damarlarımın akmasına sebe.. ( devamı )

Sakın İzin Vermeyin...

Mon, 17 Mar 2008 13:24:00 +0200

Sevdiklerinize sıkı sıkı sarılın
Sarılın sarılın..
Ve asla gitmelerine izin vermeyin..

ÇÜNKÜ,,
Ne giden dönebilir birdaha ...ne de geride kalan gideni döndürebilir..!!!
şimdi sevdiklerine sıkı sıkı sarıl ve keşkeli cümleler kurmak zorunda kalma.....;)

.. ( devamı )

Nereden Nereye (Önemli Bir Yazı)

Fri, 14 Mar 2008 09:44:00 +0200

Yine yeni birgün güzel olacak dedim herşey öyle olmalıydı da… Hava güzeldi her yer nur dolmuş sanki yeryüzünün tüm çirkinliği kapanmıştı. Her yer apak bembeyaz… İçimde bir huzur geleceği düşünerek kirlettiğim yaşlandırdığım ruhumu karın beyazlığıyla temizlemek istiyorum. Kar yağıyor dilimde bir şarkı… Ellerim cebimde yüzüm sarılı tanınmak istemezcesine yürüyorum yollarda… Kar yağıyor yüreğime bir ürperti içimde sensiz ellerim soğuk… Kar yağıyor ve ulaşılması zor olan yollar daha bir ulaşılmaz. Demiştik ya biz baharı bekleyeceğiz. Kar yağıyor sevdiğim içimde bir çocuk üşüyor belli ki bu soğukta ayazda kalan çocukları düşünüyor. Evlerinde yakacak hiçbir şeyi olmayan belki bir battaniye altında birbirlerine sarılıp ısınmaya çalışan çocuklar geliyor gözümün önüne. Evet kar kimileri için eşsiz bir neşe kaynağı kimileri için hayatta zorlu bir yolculuk… Diyarbakır daki küçük kardeşim sen nasılsın acaba? Ellerin üşüyor mu sana yolladığım ayakkabıları giyiyor musun? Öğretmeninle konuşmuştum ayakkabıların eskimesin diye giymek istemiyormuşsun ayağında terlikler okula gidiyor muşsun. İçim acıdı sen ayakkabılarını giy ben eskidikçe yenilerini alırım sana. Sana birşey yollarken üzülüyorum çünkü küçük kız kardeşlerine de almalıyım diyorum ama malum hayat koşulları. Sen okumalısın küçüğüm bu kötü gidişe sen dur diyeceksin biliyorum. Geçen sene yolladığım mont nasıl oluyor bu sene sana? Biliyorum ben sorumlu bir abla olamadım bu sene sana yeni bir mont almalıydım. Halbuki kaç kere niyetlendim ama hep bir yerden bir açık çıktı. Canım benim bu sene belki öyle geçer ama elime geçtikçe aklı.. ( devamı )

İçimden Geldi :)

Fri, 14 Mar 2008 09:42:00 +0200

Her yeni gün yeni umut heni başlangıç derler… Kavuşamayanların hikayesidir benim sevdam… Tam ulaşmışken kaybedilmişliğin hikayesidir sevildiğini anladığın ve güvendiğin anda ortada kalmanın hüznüdür sevdam. Ne kadar tövbe etsende engel olamazsın kendine birden yeni başlangıçların içinde bulursun kendini… Başlar içindeki o çetin fırtına amansız sorgulamalar… Kolay değildir sevmek onca yaşanılan hüzünlerin ardından sonra kendinizi bir bitişte bulursunuz habersiz… Güvenememişsinizdir ve ya güvenip terkedilmekten korkmuşsunuzdur ve bitmiştir herşey… Bugünde yeni bir gün belki yarında yeni bir gün olacak… Ama bu yeni umut ve başlangıç mıdır onu bilemiyorum. Payımıza düşeni yaşayacağız iyi veya kötü… Herşeyi herkesi ardınız da bırakıp gitmek istersiniz o da olmaz. Hayat; her birimize roller vermiş dostlar. Biz bu hayatta figüranları oynayıp mutlu olacağız mecburen.

Selam olsun yaşananlara ve yine selam olsun bizi bekleyen iyi kötü herşeye…

.. ( devamı )

Yine Sevgiliye...

Fri, 14 Mar 2008 09:41:00 +0200

Seni özledim sevgili sıcak ellerini… Kışı bile ısıtan o sımsıcacık neşe dolu gülümseyişini… Kokun geliyor burnuma arada bir buralarda bir yerde diyorum kendi kendime… Gel biraz kokunu bırak… Kokun geliyor burnuma ve burnumun direkleri sızlıyor sensizlikten… Tutmalıyım kendimi diyorum ey can olmuyor tutamıyorum cananına sevdalanmış bir kere… Şimdi seninle görüşeceğimiz günü bekliyorum. Yerini zamanını hiç bilmiyorum ama yine de bekliyorum… Çok yakınımdasın ve bi o kadar da uzağımda… Uzatsam elimi dokunabilecek gibiyim ama uzatamıyorum engeller var… Gelişinle bahara dönen bu ömrüm gidişinle hazan olacak. Kim bilir ne kar ne de fırtınalar beni bekliyor. Güçlü olmalıyım diyorum ama seni görünce tüm gücümü kaybediyorum. Bunu dizlerimin titreyişinden anlıyorum. Sen gelince kalbime tembih ediyorum çok hızlı atma heyecanlanma diye o da benimle inatlaşırcasına seni görünce daha bir hızlı çarpıyor. Konuşmaların beni büyülüyor sevgili… Sen konuşunca her şey susuyor sanki radyomda çalan şarkı susuyor herşey arka planda kalıyor… Gelişini bekliyor bu yüreğim sever mi beni acaba diyorum sonra aklıma şu nakarat geliyor "yine de tanıdı gönlüm yaşadı bir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim"…

.. ( devamı )

Bitenlerin Ardından

Fri, 14 Mar 2008 09:39:01 +0200

Her ayrılık bir acıdır aslında yeri doldurulamayan, bitmek bilmeyen bir sancı…Gelişini hatırlıyorum sevgili herşey ne güzeldi gözlerindeki o müthiş parıltıyı görmek ve göz bebeklerin içinde kaybolmak… Her güzel şeyin sonu var derlerdi gerçekten sonu varmış. Gidişini bir türlü kabul edemedim sevgili düzelecek herşey eskisi gibi olacak diyordum olmadı. Bunu dün akşam anladım. Bana eskisi gibi bakmıyordun eskisi gibi değildi hiçbirşey. Yine aynı yerde görüştük seninle önceki görüşmemizi hatırlıyorum ne kadar farklı ve güzeldi…

Sen gittin ey sevgili; kapanmaz yaralar acarak gittin. Özlemini bıraktın gönlümde… Ruhumun can çekişlerini hissettim. Gitmene isyen ediyordu bedenim. Belliki sıcaklığını özlüyordu. Sen gittin sevgili; arkamdaki dağ yıkıldı öyle ya yorgun zamanlarımda gelmiştin bana. Belki de gitmek içindi tüm gelişler… Nerden bilebilirdim ki yine o yorgun zamanlar seni benden koparacaktı… Senden tek hatıra yaşanılanlar ve bana verdiğin ilk ve son hediye… Gidişini anlatsamda sonbahara biliyorum kara kışlardan sonra yine bir bahar gelecek. O baharı yakalamak çok zor belki benim için ama hayata tutunmalıyım. Ve şunu bil sevgili seninle geçirdiğim kısacık vakitler benim için destansı bir güzelliğe sahipti. Beni şimdi üzen şey ise kahverengi gözlerinde kendimi görememek olacak.. Gidenlerin ardından kalanlar böyle oluyormuş…

.. ( devamı )

Gidenlere...

Fri, 14 Mar 2008 09:39:00 +0200

Gelişini anlatsamda bahara ne çare yine kış gelecek ve sen yine gideceksin. Gelişinle bahara dönen bu ömrüm gidişinle en kara kışları yaşadı. Otobüs kalkıp giderken gözlerim haykırıyordu gidişine. Gözlerim gözlerini arıyordu, tenim sıcaklığını özlüyordu. Gittin sen bana gitmek için gelmiştin. Yine şafak saymaya başladım. Her gidişinden sonra vuslatı bekliyor şu gönlüm. Uzaklık ne zormuş. Normalde geçmek bilmeyen zaman senin yanındayken su olup aktı. Hiç akşam olsun istemedim ama saatler bize düşman olmuş. Onca zaman bekleyişin ardından zaman bu kadar çabuk geçmemeliydi. Sen gittin; ardında dönülmez yollar bıraktın bana. Hani o an güçlü olmasam kendime yenilsem kesin seni yalnız yollamazdım. Bana gel bile dedin ama ardımda bırakacağım aileme kıyamadım. Dayanmak çok zormuş sevdiğim hergüne sensiz ve sessiz başlamak… Sensizlik bana verilen en büyük ceza olmalı… Bunu hak edecek ne yaptım kim bilir? Olsun gidişinde gelişin kadar onurlu ve güzeldi… Hayata dair ne güzellik varsa seninle kayboldu. Şimdi ise masa üstünde boynu bükük kaldı kağıt kalem… Bu gece bir kez daha sevgini temiz bir oksijenle içime çekip hasretini yudumlayacağım bir zehir gibi… Nasıl olsa yokluğunda bir zehir etkisi benim için.

Bir dahaki vuslata kadar kendine iyi bak sevdiğim. Tüm güzellikler senin olsun…

.. ( devamı )

Kara Kışlar

Fri, 14 Mar 2008 09:38:00 +0200

Gönlüm yine kara kışlarda dışarıdaki buz gibi hava gönlümde esiyor. Sokakta kalmış biçare çocuk gibi bende baharları bekliyorum. Gönlümde açacak tek bir filiz tanesini bekliyorum. Yollar engelliyor, dağlar engelliyor herşey engelliyor mutlu olmamızı… İşte sevdiğim yine bir kış daha… Ne kadar kışa sabretti bu yürek bilirim bu da atlatılır ama takatim kalmadı. Çelişkili sevdalar, arada kalmalar… Nereye kadar devam eder bu böyle? Baharlar çok mu uzak yoksa biz mi yakalayamadık? Hep bir kış mevsimi ve ardından baharı yazı görmeden hep bir hazan mevsimi yaşadık. Bulduğumuzu sandığımız o şeyi hep kaybettik veya kaybetmek zorunda kaldık. Yenilmek insanın doğasında var anladım ama yazık ki bu kışlarla ömür de geçiyor. Yıllar sonra biliyorum bu yaşadıklarıma baktığımda ömrümün en güzel yaşlarını nasıl geçirdiğime yanarım. Belkide çıkılmaz gelen o yollar yıllar sonra ne kadar da abartmışım konumuna geçebilir. Sorun burda zaten şimdi abartı gelmiyor hiçbir sorun içinden çıkılmaz hepsi. Hayattan vazgeçip inzivaya çekilmek istiyorum ne bir dost ne bir sevgili ne de o çok sevdiğimiz kavuşamadığımız sevgili… Hiç birini aramadan soru sormadan herşeyi yok sayıp inzivaya çekilmek… Bunlar ne kadar da düşünülse de sorun yürektedir. İstediğiniz kadar uzaklaşın hayattan isterseniz kimsenin olmadığı ıssız bir yerde yaşamaya başlayın nafile eğer yüreğinizde kaldıysa o kırıntılar ömür boyu nereye giderseniz gidin hep peşinizden gelir. Unutmak diye bir şey yoktur aslında. Allah a kavuşmada yaşanılan o son sahnede bile o unutamadıklarınız gözünüzün önüne gelir. Ne yapalım kara kışlara teslim oldu yüreğim ruh tende can çekişir ama hayat bu ya sabredip yolunuza devam etmeniz gerek...

.. ( devamı )

Sevgiliye...

Fri, 14 Mar 2008 09:37:00 +0200

Geçmiyor günler ey sevgili buralar sensiz sessiz ve ıssız. Soran olmuyor derdimi senin gibi. Sen gittin ya yaşama sebebimi de aldın götürdün yanında. Geride yarım kalmış ben kaldım. Gözlerime çizdim seni ey sevgili açmaya korkuyorum büyümüyorum gözlerinde gittikçe küçülüyorum. Bir yolcuydum senin selinde bıraktın beni kayıp bir şehirde. Ne yağmurlar yağdı burda ne fırtınalar sensiz geçti onca zaman. Rüyalarda buldum seni çoğu zaman ya da dinlediğim şarkıdaydı gözlerin. Boğazımda bir düğüm olup kaldın sensizlik iliklerime kadar işleyen bir acı. Kavuşsam herşey bitecek gibi. Ama ne var biliyor musun yokluğunu da seviyorum sana ait olduğu için. Senin olduğun herşeyi seviyorum. Herşeyi sildim şu gönlümden bir seni silemedim. Gözümde bir damla yaş akmamak için çabalıyor. Gözümde donmuş bir damlasın sen. Bekliyorum mevsim bahar gelecek. Anlamsız oldu herşey kimseyi görmek istemiyorum. Sen gittikten sonra herkese küstüm. Hayata küstüm. Hayatımda bu kadar yer kapladığını bilemezdim seni kaybedince anladım. Birgün gelecek sevdiğim şu günler geride kalacak Allah sana sağlık bana da sabır versin. Bu yazdıklarımdan haberin bile yok biliyorum olsun ben yazdıkça rahatlıyorum boğazımdaki o düğüm biraz olsun geçiyor. Resimlere bakıyorum arasıra ne de mutluymuşuz. Geride kalmak zorunda mıydı onca şey? Sadece beni unutma ey unutulmayan sevgili!!!

.. ( devamı )

Ulaşılamayan Sevgiler

Fri, 14 Mar 2008 09:36:00 +0200

Hasret vurur odamın duvarlarına. Geceler olsun istemem, çünkü her gece sensizliğin acısı vurur tenime. Yağmur gibi akar gözyaşlarım. Senin yokluğunda en büyük düşmanım hasretin oldu. Acıyla kıvranan bedenimde bir tek yanımda hasretin vardı. O beni bekledi başucumda sabahlara kadar. Ve her yeni güne başladığımda hasretini sırtlanıp sensiz günlerde ayakta durmaya çabaladım. Geleceğin seni bana kavuşturma ümidi olmasa yaşanmaz be sevdiğim. Aynaya baktığımda seni görür gibiyim gözbebeklerimin içinde. Her yeni sabah yine doğ gönlüme sensiz bu koca dünyada beni yetim bırakma. Birgün beni terkedeceksen eğer beni de al o bilinmezlere. Varlığınla o bilinmezliklerde kaybolayım. Yanmak buymuş sevdiğim.Yanınca daha bir seviyor insan. Daha bir anlıyor leyla ve mecnundan. Akıbeti nedir bilinmez tek bildiğim seni çok özlüyorum. Şimdi bıraktığım yerdeyim sensiz uzun gecelerdeyim. Bir gülüşün yeter hayalime yanma sırası artık sende… Sen de böyle düşünüyor musun bilmiyorum ama ben sana her zamankinden daha çok hasretim. Gel beni bırakma ellerde, tuz basma acıyan yaralarıma. Sen benim için hem ana hem baba hem arkadaş yani sen benim için herşeysin… Adını her andığımda bir sancı başlıyor içimde kalbim acıyor sensizliğe dayanamıyorum artık. İnsan çok istediği şeye kavuşamazmış sana kavuşamayacak mıyım diye düşünüyorum ama olsun sevdiğim yine de hasretin vuruyor gözlerime ben sendeyim ben sende…

.. ( devamı )