14/3/2008 ·
 

n8250491495_8356.jpg

Yine yeni birgün güzel olacak dedim herşey öyle olmalıydı da… Hava güzeldi her yer nur dolmuş sanki yeryüzünün tüm çirkinliği kapanmıştı. Her yer apak bembeyaz… İçimde bir huzur geleceği düşünerek kirlettiğim yaşlandırdığım ruhumu karın beyazlığıyla temizlemek istiyorum. Kar yağıyor dilimde bir şarkı… Ellerim cebimde yüzüm sarılı tanınmak istemezcesine yürüyorum yollarda… Kar yağıyor yüreğime bir ürperti içimde sensiz ellerim soğuk… Kar yağıyor ve ulaşılması zor olan yollar daha bir ulaşılmaz. Demiştik ya biz baharı bekleyeceğiz. Kar yağıyor sevdiğim içimde bir çocuk üşüyor belli ki bu soğukta ayazda kalan çocukları düşünüyor. Evlerinde yakacak hiçbir şeyi olmayan belki bir battaniye altında birbirlerine sarılıp ısınmaya çalışan çocuklar geliyor gözümün önüne. Evet kar kimileri için eşsiz bir neşe kaynağı kimileri için hayatta zorlu bir yolculuk… Diyarbakır daki küçük kardeşim sen nasılsın acaba? Ellerin üşüyor mu sana yolladığım ayakkabıları giyiyor musun? Öğretmeninle konuşmuştum ayakkabıların eskimesin diye giymek istemiyormuşsun ayağında terlikler okula gidiyor muşsun. İçim acıdı sen ayakkabılarını giy ben eskidikçe yenilerini alırım sana. Sana birşey yollarken üzülüyorum çünkü küçük kız kardeşlerine de almalıyım diyorum ama malum hayat koşulları. Sen okumalısın küçüğüm bu kötü gidişe sen dur diyeceksin biliyorum. Geçen sene yolladığım mont nasıl oluyor bu sene sana? Biliyorum ben sorumlu bir abla olamadım bu sene sana yeni bir mont almalıydım. Halbuki kaç kere niyetlendim ama hep bir yerden bir açık çıktı. Canım benim bu sene belki öyle geçer ama elime geçtikçe aklımdasın yani. Ablan seni hiç unutmuyor okumanı destekleyecek herşeyde yanındayım. Doğu da çocuk olmak böyle işte eskimesin diye yeni kıfayetlerine kıyamaz. Arkadaşlar bu çocuklar bizim geleceğimiz ve biz bu geleceğe sahip çıkmak zorundayız.

www.kardesinisec.com sitesinden kendimize bir kardeş edinip onların geleceğine ışık tutabiliriz. Benim bu bağlamda bir kardeşim var ve 1 yıldır onunla tanışıyorum. Öğrenci halimle D.bakır a yanına gittim ve gerçekten oradaki çocukların durumu içler acısı. Doğusu veya batısı farketmez yapacağınız şey maddi imkanınız dahilinde belki 2 defter 1 kalem yollamak. Çok şey değil çok fazla maddi bir yaptırım gerektirmiyor. O çocukların gözlerinin parlamasına izin verelim…

Aşk tadında başlayan yazımı böyle bitirmem gerekti. İlginç olmamıştır umarım…

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

1 yorum yazılmıştır.

Yazan:sosyalist75 | Tarih: 2008-03-16 11:38:11
Konu: tebrikler

Merhaba maviada,
Bu güzel ve duyarlı yazıyı hatırlıyorum.Yaptığın güzellik için seni tebrik ederim.
Sten de çok şirin.
Sana yaşamında başarı, mutluluk ve sağlık diliyorum.
Herşey gönlünce olsun.
Hoşca kal şimdilik...

Baglanti » »

« Önceki :: Sonraki »