Her ayrılık bir acıdır aslında yeri doldurulamayan, bitmek bilmeyen bir sancı…Gelişini hatırlıyorum sevgili herşey ne güzeldi gözlerindeki o müthiş parıltıyı görmek ve göz bebeklerin içinde kaybolmak… Her güzel şeyin sonu var derlerdi gerçekten sonu varmış. Gidişini bir türlü kabul edemedim sevgili düzelecek herşey eskisi gibi olacak diyordum olmadı. Bunu dün akşam anladım. Bana eskisi gibi bakmıyordun eskisi gibi değildi hiçbirşey. Yine aynı yerde görüştük seninle önceki görüşmemizi hatırlıyorum ne kadar farklı ve güzeldi…
Sen gittin ey sevgili; kapanmaz yaralar acarak gittin. Özlemini bıraktın gönlümde… Ruhumun can çekişlerini hissettim. Gitmene isyen ediyordu bedenim. Belliki sıcaklığını özlüyordu. Sen gittin sevgili; arkamdaki dağ yıkıldı öyle ya yorgun zamanlarımda gelmiştin bana. Belki de gitmek içindi tüm gelişler… Nerden bilebilirdim ki yine o yorgun zamanlar seni benden koparacaktı… Senden tek hatıra yaşanılanlar ve bana verdiğin ilk ve son hediye… Gidişini anlatsamda sonbahara biliyorum kara kışlardan sonra yine bir bahar gelecek. O baharı yakalamak çok zor belki benim için ama hayata tutunmalıyım. Ve şunu bil sevgili seninle geçirdiğim kısacık vakitler benim için destansı bir güzelliğe sahipti. Beni şimdi üzen şey ise kahverengi gözlerinde kendimi görememek olacak.. Gidenlerin ardından kalanlar böyle oluyormuş…
